10 Ağustos 2011 Çarşamba

GÖKYÜZÜ ETKİSİ



Hayata onları masallarından mahrum ettiği için söylenen insanlar tanıyorum ;
çizgileri net gibi ama ne kadar net görünüyorsa
o kadar bulanık…
*****

Ben de aslında tam tersi olduğumu ve hayatın masalları konusunda şanslı fakat net olmak konusunda acayip yeteneksiz olduğumu düşünüyordum.

Kırmızı ve sarı yoktu, turuncu vardı benim için…

Ayırıp netleştiremiyordum ;
karıştırdıkça karıştırıyordum, tıpkı yediğim yemekler gibi…

Siyah ile beyaz desen,
gri olmuştu bile…
Onları da karıştırmıştım.


...ama bu kadar karışıklığa rağmen göğü ve yeri ayırabiliyordum.
Aslında belki de sadece onları karıştırmıyordum.
Gökyüzünü seviyordum çünkü,
yerle pek aram yoktu.



Gökyüzü güzeldi, serindi.
Gökyüzü kendine özgü kalabilmekti,özgürlüktü ;
yerdekiler evrimleşip kısıtlandıkça daha da özgürleşmekti.


…ve gökyüzü başlı başına netlikti aslında…


Renklerin içinde, renklere ait olduğun için renkleri birbirine delice karıştırmaktı.

http://www.youtube.com/watch?v=yPcdRmt5DP4

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder