8 Şubat 2012 Çarşamba

TATİLDEYİM

Bir buçuk haftadır tatildeyim,evet ;
en azından tatilde olduğumu sanıyorum.


“Tatil” fena kelimeymiş.
İstanbul’dan uzaklaşıp ailemin ve çocukluğu geçirdiğim dostların yanına gelince sandım ki tatile çıktım ama “tatil” öyle bir şey değilmiş işte...
Tatilde olduğunu söylemek için beyninin de senin gibi düşünmesi gerekirmiş ama benim beynim buraya geldiğimden beri aralıksız çalışıyor ve bir türlü soluklanmak bilmedi.

Sürekli “Bu böyle olur mu?”“Şu şöyle mi olsaydı?”“O bunu nasıl yaptı?”“Keşke böyle yapmasaydım.”, “Şunu böyle yaparsam bu da böyle olur mu?” diye kendi kendine konuşmakta…
Hiçbir cümlesi şimdiki zamanla bitmiyor, sürekli geçmiş ya da gelecekte dolanıp duruyor.
“Artık” ve “keşke” kelimelerine bayılıyor.

Üstelik bunu yalnızca tatilde değil, dinlenmenin her çeşidinde yapıyor.
"Biraz uzanıp kafamı dinleyeyim.” diyerek başlattığım o dinlenme hayalim her seferinde kafamın içinde patlatayan bombalarla sonlanıyor.
Uykum gelmeden yatağa girersem gelecek uykum kaçıyor.

Rüyalarım bile hep karmaşık, ben huzursuz...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder